Anders werven wordt een noodzaak

Voor alles is er een eerste keer

In een van de blogs van Fons Leroy, stond een brief van zwarte piet. Een zeer toepasselijke tekst voor de tijd van het jaar:

Beste Fons,

Ja… ik ken je! Ik ben immers jarenlang jouw huiskamer binnengedrongen om snoep en speelgoed te brengen voor jouw kinderen en kleinkinderen. Nooit heb ik er iets voor teruggevraagd maar nu moet ik wel op jou een beroep doen.

Ik ben immers werkloos geworden … na een hevige en lange discussie over mijn statuut. Mijn Baas zag de kostprijs niet meer zitten en ik kreeg de zak … Bij een andere Baas in dezelfde branche werken bleek alras ook geen alternatief te zijn want dankzij de VN werd het Zwarte Piet-beroep in het museum van de verdwenen beroepen opgenomen. Maar… geen nood, dacht ik. Bedrijven zoeken immers continu wendbare medewerkers en als er nu wel één iemand wendbaar is, dan ben ik dat wel! Het ene dak op, het andere af … schoorsteen in, schoorsteen uit,… klauterend tegen goten en gevels … laverend tussen schoorstenen, schotelantennes en zonnepanelen. De Sint kon op zijn paard of in zijn zetel blijven zitten maar Piet moest constant bewegen! Was dat even buiten de waard gerekend!

Ik kreeg immers onmiddellijk het predikaat “allochtone werkzoekende” op mij geplakt en dat houdt blijkbaar een sterke beperking van mijn kansen in … ook al is mijn naam oer-Vlaams, is er geen verschil tussen mijn krullenbol en zeg maar die van onze nationale grootheid Jean-Marie Pfaff, draagt ook de gerenommeerde muzikant Bent Van Looy een pofbroek om nog maar te zwijgen over Kuifje en ben ik zeker ook niet de enige man die met een oorringetje door het leven stap… Bovendien beheers ik het Nederlands perfect … Dat blijkt toch uit alle publieke optredens die ik deed … Ik “allochtoon”??? Neen, ik ben een voorbeeld van integratie. En wees gerust, ik neem geen zak of roe mee om te solliciteren, wel mijn guitige lach en SODA-attest (Stiptheid, Open blik, Durf, Agility)! Daarmee zou ik toch aan de bak moeten kunnen, hé. Ondanks deze troeven vind ik helaas geen job …

Wil je voor mij een flinke duit in de werk-zak doen?

Bedankt!

Ex-Zwarte Piet

Qua diversiteit scoren we slecht op de arbeidsmarkt. Personen met beperkingen of met een migratie-achtergrond en 55-plussers zijn oververtegenwoordigd in de werkloosheid en ondervertegenwoordigd in het arbeidsproces. Vrouwen botsen nog steeds op glazen muren en plafonds …

Wendbaarheid

Onze arbeidsmarkt is bijlange geen afspiegeling van de bevolking. Zo krijg je geen samenleving waar mensen gelijke kansen krijgen. Maar ook economisch laten we mogelijkheden liggen:  uit Noord-Amerikaans onderzoek blijkt immers dat een divers personeelsbestand samengaat met een grotere bedrijfsperformantie, meer innovatie en een grotere wendbaarheid.

Hokjesdenken

Jaarlijks raken er in Vlaanderen ongeveer 40.000 knelpuntvacatures niet of moeizaam ingevuld. Wie talentvolle medewerkers zoekt, zal dit vast en zeker al ondervonden hebben. Toch is er genoeg talent op de arbeidsmarkt, als je ten minste niet in hokjes denkt. Omdat net elk talent telt, wil VDAB samen met zijn partners, je verder doen kijken dan de voordehand liggende profielen. Ook wie op het eerste gezicht niet in aanmerking komt voor de job kan de geknipte kandidaat worden via opleidingen, omscholingen en taalcursussen van VDAB. Er is voor alles een “eerste keer”, dus ook de eerste keer om op een nieuwe manier talent aan te werven. Wij helpen je hier alvast op weg op vdab.be/eerstekeer.

(Bovenstaande bijdrage kwam tot stand in samenwerking met VDAB)

Meer info: www.vdab.be.

Meer sectornieuws

Agenda