Getest door dVO : Ford Transit Custom 2.0 EcoBlue 290 L1 Sport 170 pk

Gesmaakt voortborduren

Ford gaf zijn Transit Custom onlangs een opfrisbeurt. Uiterlijk springt de nieuwe neuspartij met breder radiatorrooster meteen in het oog en binnenin werd ook het interieur helemaal up-to-date gebracht. Maar de nieuwe Transit Custom bouwt toch vooral voort op de stevige fundamenten die zijn voorganger - die zowel in 2015 als 2016 de meest verkochte bestelwagen uit zijn segment was - in zich droeg. Fleet-Flits koos uit het nieuwe gamma voor de sportieve Sport-uitvoering met 170 pk die aan een uitvoerige test werd onderworpen.

We zeiden het eerder al: Ford beschikt over een zeer evenwichtig opgebouwd bestelwagengamma. De Transit Courier, Transit Connect, Transit Custom, en Transit 2T vormen van klein naar groot de zeer stevige en brede ruggengraat van het bedrijfswagengamma.

Achtergrond

De Ford Transit is overigens een begrip in bestelwagenland, want hij zag al in 1953 het levenslicht. Daarmee is hij het langstlopende bestelwagenmodel ter wereld. Wat wel nieuw is sinds enkele jaren, is dat de Transit als merknaam per segment een apart aanvulsel heeft gekregen. Daardoor spreken we niet meer van Transit maar van Transit Courier, Transit Connect, Transit Custom en Transit 2T. Ieder segmentmodel heeft met andere woorden een eigen naam en een eigen identiteit gekregen.

De nieuwe Transit Custom wordt trouwens niet alleen in een Transit-versie aangeboden, maar ook als Tourneo. Deze versie met ruiten en een tweede en derde zetelrij is het antwoord van Ford op de vragen van grote gezinnen, die veel plaatsruimte voor bagage willen combineren met voldoende zitplaatsen om een minivoetbalploeg te kunnen vervoeren.

Daarnaast voorziet Ford zijn Transit Custom ook nog eens van een versie met dubbele cabine, die het beste van twee werelden combineert, namelijk maximaal zes zitplaatsen en handenvol laadruimte. Ford noemt deze versie overigens de Multi Use-uitvoering.

Rijgedrag

Maar terug naar de echte bestelwagenversie, die wij dus onlangs de sporen konden geven op ons veeleisende bestelwagenparcours. Die wordt aangedreven door een 2.0 TDCi-dieselmotor, die leverbaar is in drie vermogensniveaus: 105, 130 en 170 pk. Zoals hiervoor al gezegd, kozen wij door de krachtigste uitvoering, die gekoppeld was met een handgeschakelde zesversnellingsbak. Ford onderstreept dat deze 2.0 krachtbron 13% brandstofefficiënter is en 20% meer koppel levert in de lagere toerentallen.

Bovendien werkt Ford momenteel ook aan een ECOnetic-variant, die een CO2-uitstoot van slechts 148 g/km heeft en die zijn brandstofverbruik beperkt tot 5,7 l/100 km. Deze ECOnetic-versie met een 105 pk motor met unieke kalibratie, Auto Stop/Start, banden met lage rolweerstand, het innovatieve Acceleration Control System en een vaste snelheidsbegrenzer tot 100 km/u, wordt overigens enkel leverbaar op de versie met korte wielbasis uit de 300-reeks.

De Sport-uitvoering, die zich uiterlijk accentueert door een - hoe kan het anders - sportief ogende striping past perfect bij de nieuwe neuspartij van de Transit Custom. Het bredere radiatorrooster uit één stuk lijkt immers zo weggelopen van de snoet van de Fiesta en wordt extra kracht bijgezet door de brede zwart-witte striping die van de onderste lip van de voorkant via het dak doorloopt tot over de achterdeuren. Knappe zwarte sportvelgen ronden het uiterlijk geheel gepast af.

Het dashboard van de Transit Custom roept onmiddellijk verwantschap op met de personenwagens van het merk met het blauwe ovaal. De rijhouding achter het stuur doet eveneens denken aan die van een auto. Iets wat nog in de hand gewerkt wordt door het voor een bestelwagen eerder kleine stuur, dat toch enige gewenning vergt voor “die hard”- bestelwagenrijders. Vooral wanneer je de Transit Custom eerder vaardig in de bocht zet, voelt de servo-besturing een beetje licht aan, waardoor je als het ware de voeling met de voorwielen lijkt te verliezen.

De 170 pk krachtbron toont zich van zijn kant zeer gewillig en zijn ruim koppel van 405 Nm zorgt ervoor dat hij ook laag in de toeren bijzonder vaardig uit de hoek kan komen. De prettig schakelende manuele zesversnellingsbak doet daar overigens nog een schepje rijplezier bovenop. Dat betekent echter geenszins dat de Transit Custom Sport een supersportieve gezel is, zeker in beladen toestand. Als je hem dan echt de sporen wil geven, is actief schakelwerk noodzakelijk.

De Transit Custom beschikt over een goede wegligging en voldoende veercomfort. Enkel wanneer de weg iets meer hobbelig wordt, heeft de Transit Custom een neiging tot deinen, die als best vervelend ervaren wordt in de cabine.

Veiligheid

Veiligheid wordt bij Ford op de Transit Custom met een grote V geschreven. Het Amerikaanse merk pakt dan ook uit met een ruim gamma innovatieve rijhulpsystemen. Naast Lane-Keeping Alert, Driver Alert, Adaptive Cruise Control, Auto High Beam (een verstraler die automatisch aan- en uitgaat gaat in functie van het tegemoetkomende verkeer), een achteruitrijcamera en Side Wind Stabilisation, dat we al van vroeger kennen, rust Ford zijn Transit Custom nu eveneens uit met Intelligent Speed Assistance. Dit systeem maakt het mogelijk de maximale snelheid van het voertuig automatisch bij te regelen, zodat men altijd netjes binnen de wettelijke normen blijft. Het systeem maakt hierbij gebruik van de verkeersbordherkenning, die ervoor zorgt dat de auto altijd de juiste snelheden hanteert.

Het Blind Spot Information System waarschuwt dankzij naar achteren gerichte radarsensoren op zijn beurt dan weer voor inhalende voertuigen die in de dode hoek van het voertuig rijden. De bestuurder van de Transit Custom wordt hierover geïnformeerd via oplichtende lampjes in de buitenspiegel aan de kant van waar het potentiële gevaar zich bevindt. En ook de Variable Rear Range-functie houdt het achteropkomende verkeer in de gaten en waarschuwt de bestuurder sneller wanneer sneller naderende voertuigen gedetecteerd worden.

Daarnaast verbeterde Ford ook de kwaliteiten van het Pre-Collission Assist-systeem. Dat werd al in 2016 geïntroduceerd door Ford, maar het kan voortaan ook voetgangers detecteren in het donker, van zodra ze verlicht worden door de koplampen.

Comfort

Ford trakteert zijn nieuwe Transit Custom op een volledig nieuw interieur. Een interieur dat geïnspireerd heet te zijn op tablets en andere bureau-attributen. Ford wil met die aanpak richting rijdend kantoor evolueren. De constructeur kiest daarbij voor robuuste harde plastic soorten, die degelijk gemonteerd zijn en één mooi geheel vormen. Kortom, Ford koppelt hier de echte bestelwagen-roots van de Transit Custom (hard en robuust) aan zijn duidelijke personenwagentrekjes (netjes afgewerkt en gewoon fijn om in te vertoeven).

De actieve bestelwagenrijder wordt overigens door Ford op zijn wenken bediend, want naast goed zittende stoelen en een uitstekende rijhouding is de Ford Transit Custom ook nog eens behept met een breed scala aan aflegmogelijkheden. Met een handschoenenkastje van 25 liter kan je al een heel eind op weg bij het wegstoppen van grotere en kleinere spullen en het dashboard zelf herbergt ook nog een paar hele slimme oplossingen zoals het smalle sleufje naast de schakelpook waar pakweg adreskaartjes netjes in onder gebracht kunnen worden, maar waar bijvoorbeeld ook een stevig uit de kluiten gewassen smartphone nog altijd precies in past. Daarnaast is er boven de chauffeursdeur een bakje voor een zonnebril voorzien en is de hele breedte boven de voorruit eigenlijk voorzien van aflegvakken allerhande.

Opvallend is overigens ook het aantal beker- en flessenhouders. In de deuren kan je met gemak een fles van 1,5 liter kwijt en aan de uiteinden van het dashboard is in bekerhouders voorzien. Net als onder de schakelpook trouwens. Dorst zal je dus niet lijden achter het stuur van de Transit Custom!

Het grote aanraakscherm dat boven de middenconsole uittorent, vormt ongetwijfeld de eye catcher van het dashboard. Daarop kan je zowel de telefoon bedienen, als een radiozender kiezen of ook nog een bestemming ingeven in het navigatiesysteem. Het geheel heeft duidelijk iets weg van een tablet, waarmee Ford bewijst dat de verwijzing naar tablets en bureauspullen meer dan een marketing-slogan moet zijn geweest. Enige kanttekening hierbij is wel dat je die tablet enkel maar in je bestelwagen krijgt als je voor een luxueuze versie van de Transit Custom hebt gekozen.

Het touchscreen is al naargelang de uitvoering 4 of 8 inch groot (wij verkiezen de grote versie, al was het maar omdat die uitstekende beeldkwaliteit geeft wanneer de achteruitrijcamera ingeschakeld is) en gekoppeld aan het SYNC 3 infotainment-systeem van Ford. Daardoor wordt je Transit Custom als het ware ook een verlengstuk van je smartphone, aangezien je hem via Apple CarPlay of Android Auto gewoon aan je telefoon kunt koppelen. SYNC 3 kan je trouwens ook gebruiken om je auto mondeling allerlei opdrachten mee te geven. Zolang je maar goed articuleert natuurlijk!

Geen nood trouwens wanneer jij of je baas niet voor de duurdere uitvoering gekozen hebben, want ook voor wie zonder SYNC 3 de weg op moet, heeft de Transit Custom nog altijd genoeg “rijdend kantoor”-kwaliteiten in huis aangezien Ford een docking station levert, waarin een smartphone, een MP3-speler of een navigatiesysteem aangesloten kunnen worden.

Functionaliteit

De Transit Custom wordt ook nu nog altijd met twee verschillende dakhoogtes en evenveel wielbasislengtes aangeboden. Zijn maximaal toegelaten massa varieert van 2,6 tot 3,4 ton.

De laadruimte is bijzonder goed verlicht met wit LED-licht, waardoor je zelfs als het buiten stikdonker is nog altijd ieder klein pakje in het achterste hoekje van de laadruimte zal terugvinden.

Omdat de laadruimte voor de meeste bestelwagengebruikers vooral een “money maker” is, besteedde Ford ook erg veel aandacht aan de inrichting van zijn laadruimte. Zo werd het tussenschot tussen de cabine en de laadruimte zodanig ontworpen, dat drie Europalletten in de laadruimte passen.

Bovendien is in de uitvoering met laag dak al een laadhoogte van minstens één meter mogelijk. In het tussenschot kan onderaan ook in een luikje voorzien worden, zodat ook langere stukken vervoerd kunnen worden. Voor de korte wielbasisuitvoering gaat het om een maximale laadlengte tot drie meter, terwijl dat bij de lange wielbasis zelfs oploopt tot 3,4 meter. Dit luikje geeft uit op een extra laadcompartiment onder de rechter stoel en is via de zitting van die stoel ook vanuit de cabine bereikbaar.

Ford pakte trouwens ook de laadvloer aan. De sjorogen werden vlak tegen het koetswerk aangebracht, zodat een maximale vlakke laadvloer overblijft. Doe daar nog de erg brede ruimte tussen de wielkasten en de hoge en brede deuren achteraan en aan de zijkant bovenop en men komt uit bij een bijzonder functionele laadruimte.

Ford heeft deze functionaliteit gelukkig ook doorgetrokken tot in de cabine. Die was bij ons testvoertuig toegerust met drie zitplaatsen vooraan, want naast de chauffeursstoel was ook een dubbele zitbank aanwezig. Op alle zitplaatsen is er voldoende been- en knieruimte. De Custom is uiteraard wel iets smaller dan de 2T, wat zich laat voelen in de elleboogruimte voor beide passagiers.

TCO

Door de Transit Custom zuiniger te maken, is Ford erin geslaagd om ook de TCO van zijn middenklasse-besteller in de goede richting te doen evolueren. Met een gemiddeld testverbruik van 9,10 l/100 km en een autosnelwegverbruik van 7,19 l/100 km bij een gemiddelde snelheid van 100 km/u toont de Transit Custom zich zelfs in zijn krachtigste variant best wel zuinig voor een geladen bestelwagen.

De Sport-uitvoering is met zijn sportieve look en zijn knappe velgen een bestelwagen die er niet alleen goed uitziet, maar die voor bedrijven ook nog eens voor 100% aftrekbaar is.

Wie nog zuiniger aan de slag wil, kan uiteraard nog altijd wachten op de plug-in hybride uitvoering van de Ford Transit Custom. Die wordt aangekondigd voor 2019 en combineert een 1.0 EcoBoost driecilinderbenzinemotor van 100 pk met een elektromotor. De 1.0 benzinemotor zal niet rechtstreeks met de aangedreven wielen verbonden zijn en dus louter dienst doen om de batterij op te laden en de elektromotor van stroom te voorzien. Ford kiest hierbij dus voor het “range extender”-principe. De elektromotor kan trouwens ook nog via een externe stroomvoorziening opgeladen worden. Ford maakt zich sterk dat deze bestelwagen een puur elektrische autonomie van rond de 50 kilometer zou hebben, waardoor hij ideaal zou zijn voor gebruik in agglomeraties.

Door te kiezen voor deze oplossing met een benzinemotor met kleinere benzinetank, die toch nog goed zou zijn voor een autonomie van rond de 400 km, en een kleine batterij, zet Ford duidelijk in op een maximaal behoud van laadvermogen. De bestuurder zal zelf kunnen kiezen wanneer hij zijn Transit Custom PHEV puur elektrisch laat rijden, maar tegelijk bouwt Ford ook een systeem in, waarbij de auto via geofencing automatisch overschakelt op elektrische aandrijving wanneer hij een lage-emissie-zone inrijdt.

Fleet-Flits conclusie

Ford heeft zijn sterkhouder in het segment van de middenklassebestelwagens een gepaste opfrisbeurt meegegeven. Zonder daarbij al te driest tewerk te gaan, is de Amerikaanse constructeur erin geslaagd zijn Transit Custom verder te verfijnen met een interieur dat helemaal op personenwagenleest geschoeid is qua comfort, maar tegelijk duidelijk inzet op de hang naar functionaliteit van de bestelwagengebruiker. Bovendien werd het hele motorenarsenaal wat zuiniger en dus milieuvriendelijker gemaakt, terwijl men met de komst van de PHEV-versie in 2019 ook duidelijk de deur naar de toekomst openhoudt.

Meer sectornieuws

Agenda