Krap, krapper, krapst

De Vlaamse arbeidsmarkt geraakt stilaan in een moeilijke spreidstand. Er zijn het minste aantal werkzoekenden sinds jaren en het aantal openstaande vacatures blijft maar stijgen.

Uit de jaarcijfers van VDAB blijkt dat er in 2018 meer dan 2 miljoen vacatures aangeboden werden op de Vlaamse arbeidsmarkt. Bij VDAB zelf werden 287.000 vacatures rechtstreeks gemeld, meer dan ooit tevoren. Net nu er zo weinig werkzoekenden zijn. 

“En er komt nog lang geen einde aan die spanning op de arbeidsmarkt.”, zegt VDAB-baas Fons Leroy.

Dynamiek

Sinds 2014 is er een permanente daling van het aantal werkzoekenden. Eind vorig jaar waren er in Vlaanderen 186.000 werkzoekenden, zowat 8% minder dan een jaar eerder. Maar die groep werkzoekenden is een heterogene groep. In dat aantal zitten om en bij de 50.000 werkzoekenden die nog een baan of activiteit hebben, maar uitkijken naar iets anders. Dat is een groep die heel goed weten wat ze willen en ook selectief zijn in de keuzes die ze maken. De groep werkzoekenden is ook een erg dynamische groep: mensen stromen in en uit die groep. Wie pas werkzoekend werd, vindt dikwijls op korte termijn een nieuwe job.

Meer deelnemers

Bedrijven krijgen het dus steeds moeilijker om hun openstaande vacatures te vullen.

“De krapte op de arbeidsmarkt wordt steeds sterker voelbaar”, aldus Fons Leroy, “De verdere vergrijzing van onze bevolking, waardoor er straks nog meer mensen op pensioen gaan en de arbeidsmarkt verlaten, zal die krapte alleen nog maar versterken. We moeten er alles aan doen om zoveel mogelijk mensen te laten deelnemen aan die arbeidsmarkt om die groeiende tekorten tegen te gaan”.

Durven

Er moeten inspanningen geleverd worden om langdurig werkzoekenden weer in het arbeidscircuit te integreren. Omdat ze lange tijd geen mogelijkheden hadden op een baan, vergt het extra begeleiding om die groep werkzoekenden terug in te schakelen. Die extra begeleiding en banen waar ze via training-on-the-job kunnen instromen, bieden hier mogelijkheden. Maar we moeten ook durven denken aan andere groepen om ze weer te integreren in de arbeidsmarkt: jongeren die zonder diploma of getuigschrift uit het onderwijs komen, mensen die een ziekte-uitkering hebben maar toch in bepaalde jobs inzetbaar zijn of inactieve mensen die geen werk of uitkering hebben.

Half miljoen

Die evolutie vormt ook uitdagingen voor bedrijven om hun manier van werven aan te passen en er voor te zorgen dat ze een fijne werkplek worden voor hun medewerkers. Werkgevers die een goede sfeer weten te creëren en hun medewerkers kansen en uitdagingen bieden om zich verder te ontwikkelen, zullen met minder verloop geconfronteerd worden. Omdat mensen het leuk blijven vinden om voor zo’n bedrijven te werken, zijn ze minder geneigd om hun heil ergens anders te zoeken.

Maar ook bij de aanwerving van nieuwe mensen zal het steeds belangrijker worden om duidelijk te maken wat je als bedrijf op het vlak van werk-privé verhouding of opleidingen te bieden hebt. In de doelgroepen die we straks moeten aanboren om de krapte op onze arbeidsmarkt het hoofd te bieden, zitten geen witte raven meer.

Er zitten tal van waardevolle, getalenteerde mensen in en het zal inspanningen vragen van de bedrijven om die talenten boven te spitten en maximaal te benutten voor het werkaanbod dat ze hebben. Niet alleen als employer branding vertellen dat je een leuke werksfeer hebt en aandacht voor de noden van je medewerkers, maar het dagelijks bewijzen en je medewerkers de resultaten van je inspanningen daarvoor echt laten ervaren. 

“Die vernieuwende aanpak zal van iedereen een heuse omslag in het denken vergen. Maar als we er niks aan doen, vrees ik we in 2030 met een half miljoen niet ingevulde vacatures zitten, zoals Agoria voorspelt.”, besluit Fons Leroy.

(Bovenstaande bijdrage kwam tot stand in samenwerking met VDAB)

Meer info: http://www.vdab.be.