In Portugal, meer bepaald in Lissabon, lanceerde de non-profit organisatie onlangs een hands-on opleidingstraject met als focus duurzaam design. Het opleidingsprogramma duurt één jaar en bestaat uit twaalf modules van 42 u. Het programma is niet enkel voor kwetsbare groepen beschikbaar maar wordt ook aan de markt aangeboden. Cursisten, die steun genieten van de stichting, moeten niet betalen. De TUI Care Foundation ondersteunt voornamelijk jonge moeders, werklozen of mensen die niet de financiële middelen hebben om de training te volgen.

Momenteel zijn er vijf deelnemers. Doelstelling is om tegen juli 2026 115 mensen te begeleiden en financieel te ondersteunen. Partner van het project in Portugal is kunstacademie Escola do Largo, in het hart van Lissabon. Zij staat in voor het begeleiden en opleiden van de deelnemers aan het traject.

Het project in Portugal helpt cursisten hun duurzaam, artistiek of artisanaal idee om te zetten, van onderzoek tot product in een business.

Van idee tot business …

Zo mocht de redactie kennis maken met de eerste vijf deelnemers van het opleidingstraject.

Een artieste is zich aan het omscholen tot een zelfstandig schilder die kan ingehuurd worden om zowel binnen- als buiten schilderwerken op maat van de klant te leveren.

Er kreeg een jonge vrouw het idee om van niet-recycleerbaar kunstofmateriaal geweven handtassen te maken aan de hand van een eeuwenoude Portugese weeftechniek. De grondstof haalt ze bij koffieleverancier Delta. Delta voorziet cafe’s van waterdichte zonnewering met reclame op. Die doeken worden uitgeknipt op maat van het terras. De resten van die kunststofdoeken, die niet recycleerbaar zijn, belanden momenteel op de afvalstapel. Het idee situeert zich momenteel in de onderzoeksfase. De bedenkster heeft het volste vertrouwen dat het materiaal geschikt zal zijn om er een ge-upcycled product van te maken.

De handtas-designster heeft bovendien een zus, die ook in het traject is gestapt. De zus, een designer, onderzoekt momenteel de volledige afvalketen van de hotelsector in Lissabon. Grote ketens hebben een afvalstrategie en doneren vaak aan organisaties. Bij kleinere hotels verloopt dit alvast minder gestructureerd. Ze hoopt materialen te ontdekken waarmee ook zij iets kan upcyclen.

Daarnaast exploreert een Angolese dame of het haalbaar is om handgeweven trouwjurken te maken en te commercialiseren. Haar droom is een eigen brand te ontwikkelen die gepersonaliseerde, handgeweven trouwjurken maakt, met een knipoog naar Portugese, lokale districten of regio’s, die bovendien de identiteit van de bruid benadrukt.

(Wordt vervolgd)