Opinie 15/01/2019

De gemeenteraadsverkiezingen van oktober vorig jaar mondden uit in een zielig, schabouwelijk schouwspel, die nogmaals de waarden van onze schijndemocratie voor het voetlicht brachten. In bepaalde steden en gemeenten werd de keuze van de kiezer gewoon genegeerd, klampten afgestrafte coalities zich aan de macht vast of zetten nieuw gesmede coalities, al dan niet met de steun van overlopers, de winnaar van de verkiezing buiten spel.

Dat dergelijke praktijken zich zullen laten voelen in de beleidsvorming, lijdt geen twijfel. In de grootste stad van Vlaanderen vond een coalitiepartner zelfs geen kandidaat om een schepenmandaat in te vullen. In een kustgemeente moest een nieuw verkozen burgemeester de gemeenteraad uitstellen omdat alle archieven waren verdwenen en het opstellen van een agenda zelfs niet mogelijk bleek. Van deugdelijk bestuur gesproken.

Een en ander voorspelt weinig goeds voor de nakende nationale en gewestelijke verkiezingen. In een dergelijke sfeer lijkt het smeden van bestuurlijk goed functionerende coalities een utopie. Het risico wordt weer heel erg groot dat het bedrijfsleven het gelag zal betalen. In een recent verleden bleek nochtans overduidelijk dat het creëren van een optimaal ondernemingsklimaat in het belang van alle stakeholders is. Afwachten maar of de lijn van de tax shift wordt doorgetrokken.

Luc Willemijns