Opinie 01/07/2019

Het wordt voor België niet eenvoudig om de klimaatdoelstellingen tegen 2030 te halen. Zeker niet met een ontwerp van Nationaal Energie- en Klimaatplan (NEKP), dat door Boston Consulting Group “vooralsnog als onvoldoende coherent, onderbouwd en concreet” wordt omschreven. Bovendien blijft ook het kostenplaatje spelen.

In de sectoren Gebouwen, Transport en Industrie is een reductie van 36 miljoen ton CO2-uitstoot tegen 2030 mogelijk maar allesbehalve evident, zo luidt het. Bij ongewijzigd beleid zal er reeds een “spontane” reductie van 12 miljoen ton worden gerealiseerd. Om de resterende 24 miljoen ton te halen, is een investering vereist van 25 tot 35 miljard euro (jaarlijks iets meer dan 1% van het BBP). Voor niet ETS-sectoren (die buiten het Europees emissiehandelsysteem voor energie-intensieve bedrijven vallen, zoals transport, gebouwen, landbouw en afval) blijft een reductie van 35% van de CO2-uitstoot tegen 2030 (in vergelijking met 2005) “haalbaar”. Maar ook hier oogt het pad daar naartoe erg moeilijk.

Tussen 2005 en 2016 wisten de ETS-sectoren hun uitstoot met 23 miljoen ton terug te dringen. In principe zou de industrie tussen nu en 2030 nog eens 14 miljoen minder CO2 kunnen uitstoten. De benodigde kost hiervoor loopt momenteel op tot meer dan 50 euro/ton CO2. Kosten die zich binnen een internationaal competitief kader niet laten doorrekenen.

Een en ander wijst er andermaal op dat het oplossen van de klimaatproblematiek alleen maar via een internationale aanpak kan.

Luc Willemijns