Returnable transport items (RTI’s), soms reusables genoemd, zijn vaak een verwaarloosde component in de logistieke keten. In vele gevallen blijken ze ronduit een bron van ergernis. Niettemin tonen steeds meer productiebedrijven aandacht voor deze vorm van reverse logistics of retourlogistiek. Deze vorm van logistiek biedt evenwel slechts kans op succes indien de goederen, in dit geval de RTI’s, identificeerbaar en derhalve traceerbaar zijn. Aan de basis van de toenemende aandacht voor het inschakelen van RTI’s liggen milieu-overwegingen alsook, en niet in het minst, de bijzonder belangrijke kansen op kostenbesparing en rationalisatie die het concept binnen bereik brengt.

Palletten, containers, vaten, bokken, big bags, opleggers, flessen, luchthaventrollies, … zeg maar zowat alles wat vereist is om bepaalde activa te vervoeren zonder dat deze het risico op schade oplopen, worden als RTI’s bestempeld.

De definitie van een returnable transport item kan zelfs in een ruimer perspectief geplaatst.

Zo kunnen, bijvoorbeeld in de zorgsector, rolstoelen of infuuspompen met enige welwillendheid als RTI’s worden bestempeld. Traditionele RTI’s zijn uit staal, kunststof, hout en soms linnen vervaardigd.

In tijden van “lean production” en Six Sigma zwaait automatisering van de bedrijfsactiviteiten de plak.

Opmerkelijk is evenwel dat het (geautomatiseerd) beheer van RTI’s vaak over het hoofd wordt gezien.

Nochtans biedt een en ander uitzicht op een forse kostenrationalisatie.

Die schuilt in een geoptimaliseerd en proactief beheer van het RTI-park.

RTI-troeven

Alleen al uit milieu- en ecologische overwegingen verdient het gebruik van RTI’s aanbeveling.

Kunststofpalletten bijvoorbeeld zijn weliswaar duurder dan hun houten tegenhangers, maar hebben een langere levensduur en komen voor recyclage in aanmerking.

Het voornaamste voordeel van returnable transport items schuilt evenwel in hun identificatie.

Zo kunnen ze binnen het logistieke proces accuraat worden opgevolgd en (proactief) getraceerd.

Net zoals hun inhoud (lees: de secondaire verpakkingen, nvdr.) kan worden geïdentificeerd, is dat ook het geval voor de RTI of drager.

Binnen de hedendaagse JIT (just-in-time)-strategie van de Westerse productiebedrijven, zijn RTI’s een vitale schakel in het productieproces.

Bij onderbreking van toevoer van RTI’s valt niet uit te sluiten dat de productie gewoonweg stil valt.

Zo lag in een automotive-bedrijf gedurende drie dagen de band stil omdat de speciaal voorziene verpakking (zijnde de RTI) die de deuren naar de productielijn transporteert, niet voorhanden was. Ook al waren de deuren bij de toeleverancier klaar.

Meteen wordt duidelijk dat een accurate tracering van de RTI aan de hand van hun identificatie van primordiaal belang is. Niet alleen om het productieproces op gang te houden.

Zoals verder in deze reeks blijken zal, spelen de juiste tracering en positionering van RTI’s een belangrijke rol op het stuk van de veiligheid en de eventuele aansprakelijkheid.

Catering-bedrijven in de luchtvaartsector bijvoorbeeld moeten hun waren in heel enge tijdsvensters aanleveren.

Een belangrijke kostenpost schuilt in de discussies omtrent zogenaamde niet-tijdige levering.

Aan de hand van een transparante tracering van de gebruikte RTI(‘s) kan ondubbelzinnig worden aangetoond bij welke partij de verantwoordelijkheid voor de eventuele fout lag.

Optimaal beheer vereist

Duidelijk is dat het gebruik van RTI’s een oordeelkundig beheer vereist.

Zeker vanuit de wetenschap dat, zonder tijdige aanlevering van de RTI’s met de benodigde componenten, stilstand van de productie dreigt.

Idem dito wat de eerder aangehaalde veiligheids- en aansprakelijkheids-issues betreft.

Ook vanuit het oogpunt van de kapitaalsinvesteringen dringt een optimaal beheer van het RTI-park zich op.

Bekend is dat luchthavens voor hun trolleypark gemiddeld in een extra buffervoorraad van 30% (!) voorzien.

Een correct beheer met dito herpositionering levert alvast een forse aankoopbesparing op.

Een juistere dimensionering van het trolley-park zal uiteraard een hogere benutting en bijgevolg hogere onderhoudskosten met zich brengen.

Met behulp van RFID-technologie en slimme technologie kan dat onderhoud echter beter proactief en preventief worden aangestuurd. Wat zich dan weer zal vertalen in een lagere onderhoudskost per RTI.

Of wat te denken van een Vlaamse brouwerij die voor zijn uitgevoerde vaten een statiegeld hanteerde dat niet eens hun kostprijs dekte en tot zijn scha en schade moest ondervinden dat een groot deel van de verzonden vaten nooit terug op de thuisbasis belandde.

Voor bepaalde productcategorieën zal de waarde van de RTI zelfs hoger zijn dan het vervoerde product.

Op zich ook voldoende reden om te onderzoeken of door het inzetten van bestaande technologie er niet efficiënter met de returnable transport items kan worden omgegaan.

(Bovenstaande reeks kwam tot stand in samenwerking met Phi Data N.V. (Wemmel). Meer info: 02/460.71.12 of www.phidata.be).