In de eerste zes maanden na de aanvang van de arbeidsovereenkomst, is het veelal de werknemer die in deze periode het initiatief tot ontslag neemt. Bij liefst 35% van de ontslagen tijdens de eerste zes maanden van de arbeidsovereenkomst neemt de werknemer het initiatief.

Het moment dat een werknemer zijn ontslag indient, blijkt veel te maken te hebben met het aantal jaren dat hij op dat moment in dienst is. In 2016 had 11% van de ontslagnemende bedienden minder dan één jaar dienst. 21% heeft één tot twee jaar dienst en liefst 41% heeft op dat ogenblik een anciënniteit tussen twee en vijf jaar. De bedienden met een hogere anciënniteit maken slechts een fractie uit van alle ontslagen door de werknemer.

Arbeiders beslissen sneller om andere horizonten op te zoeken: 16% van de arbeiders die ontslag nemen, doet dit in het eerste jaar van de tewerkstelling: 20% van hen vertrekt zelf terwijl ze één tot twee jaar dienst hebben en nog eens 37% van de arbeiders die ontslag nemen hebben op dat moment een anciënniteit tussen twee en vijf jaar (of gemiddeld ongeveer 11%/aciënniteitsjaar).

Het aantal bedienden dat ontslag neemt tussen twee en vijf jaar dienst ligt opvallend hoog met gemiddeld bijna 14% per anciënniteitsjaar.

Retentie is geen doel op zich. Als de onderneming het nodige heeft gedaan om de inzetbaarheid van zijn werknemer in de onderneming te bevorderen en hem de kans te geven zich betrokken te voelen bij de organisatie, is het beter, als de medewerker toch wil vertrekken, dat hij tevreden vertrekt en zich elders kan ontwikkelen. Hij kan een belangrijke ambassadeur zijn van zijn gewezen werkgever en diens (werkgevers)merk. Eerder onderzoek leert bovendien dat bijna één op twee werknemers die vrijwillig vertrokken zijn, nadien overweegt om terug te keren.