Behalve de stijgende rentes waren er twee politieke gebeurtenissen die de gemoedsrust van de beleggers verstoorden: de overwinning van populistische partijen bij de Italiaanse verkiezingen, en de aankondiging van president Trump om importheffingen op staal en aluminium in te voeren.

De drijvende factoren achter de groei veranderen, waardoor de samenstelling van de groei fragieler wordt. De BBP-groei in de VS wordt geleidelijk meer afhankelijk van investeringen dan van consumentenuitgaven.

Volgens zijn "dot plot" is de Federal Reserve (Fed) van plan de rente dit jaar drie keer te verhogen, en wij verwachten dat de beleidsrente van de Fed eind 2018 meer dan 2% zal bedragen. De Europese Centrale Bank (ECB) is nog niet zover, maar beëindigt zijn obligatie-opkoopprogramma dit jaar en zal waarschijnlijk volgend jaar beginnen de rentetarieven te verhogen.

"Inflation targeting"

"Inflation targeting" - het beleid afstemmen op een expliciete inflatiedoelstelling - is op dit moment het onbetwiste en overheersende doel van de centrale banken. Daarom is het niet vreemd dat beleggers, als de inflatie naar de andere kant lijkt door te slaan, zich voelen als Alice in Wonderland die door de spiegel heen stapt, onzeker en nieuwsgierig zijn naar een nieuwe wereld waar andere regels gelden.

De Fed gaat voorop in de rentedans aangezien het inflatierisico in de Verenigde Staten het sterkst aanwezig is. Sinds de rentes in de omgekeerde richting bewegen zijn de positieve effecten van het monetaire beleid van na de wereldwijde financiële crisis verdwenen. Volgens onze schattingen is voor de algemene overheidssector elke renteverhoging te veel; dat is duidelijk de sector die het meeste risico loopt.

Sterker nog, zelfs als de rente tot het einde der tijden ongewijzigd blijft, dan nog vormt het expansieve begrotingsbeleid van de regering Trump, dat leidt tot een enorm begrotingstekort en een geplande explosieve stijging van de staatsschuld, een risico voor de lange termijn. Als gevolg hiervan zijn Amerikaanse staatsleningen, en in het verlengde daarvan de overheidsschulden van landen die als gevolg van de wereldwijde financiële crisis en/of de eurocrisis zwaar in de schuld zijn komen zitten, veel riskanter geworden. Ten slotte is de gevoeligheid van de waarde van activa voor renteveranderingen het belangrijkste kortetermijnrisico en het lastigste te schatten.

De rentedaling in het kielzog van de wereldwijde financiële crisis is een belangrijke factor geweest in het herstel van de economie en het financiële systeem. Naar onze mening moeten de inflatiecijfers de komende paar kwartalen nauwlettend in de gaten worden gehouden, omdat ze tot aanzienlijke veranderingen in zowel de waardering van financiële activa als de economische cyclus kunnen leiden.

Wij hebben 2018 voorzichtig positief ingezet en in de afgelopen maanden is er weinig gebeurd om ons standpunt te veranderen. Wij blijven voorzichtig optimistisch voor de nabije toekomst.

(Yves Longchamp, head of Research van ETHENEA Independent Investors)