Het statiegeldsysteem voor glazen flessen biedt een aantal significante voordelen, zowel financieel als op vlak van productkwaliteit, beschikbaarheid en hergebruik van grondstoffen. De logistieke flow van flessen met statiegeld van verkoopspunt tot distributiecentrum verloopt zeer goed omdat deze mee lift met andere retourstromen. Het leeggoed uit deze stromen halen, zou deze retourstromen minder efficiënt maken.

De retourstroom van DC naar producent verloopt minder optimaal. Dat heeft te maken met de vele fluctuaties in de verkoop, zoals promotie-acties en de verkoop van seizoensgebonden dranken, zoals frisdranken en fruitbieren. Producenten kampen hierdoor vaak met een onbalans tussen volgoedleveringen en leeggoedophalingen. Transportconsolidatie, waarbij proactief extra leeggoed wordt opgehaald, kan hiervoor een oplossing bieden.

Grootste pijnpunt van het statiegeldsysteem blijft de sortering van de flessen. Door de grote diversiteit aan soorten flessen en bakken hebben vooral verkoopspunten veel werk met de sortering. Het sorteren is een manueel, tijdrovend en foutgevoelig werk. De verkoopsspunten geven onvermijdelijk fouten door aan de producent, waardoor die gemiddeld 2 à 3% van de teruggebrachte leeggoedflessen niet meer kan gebruiken omdat de flessen een afwijkende vorm of bedrukking hebben. Ook de vele verschillende statiegeldwaarden maken het systeem erg complex.

De afwijkende flessen zijn vaak afkomstig van kleinere spelers in de markt. Steeds meer producenten willen hun drank uniek identificeren en kiezen daarom voor een afwijkende fles en bak. Een goed voorbeeld hiervan zijn speciaalbieren. Door hun stijgende populariteit zal dit probleem van afwijkende flessen niet meteen verdwijnen.

Standaardisatie zou de logistieke kosten nochtans sterk kunnen doen dalen. Een reductie van het aantal types flessen en het aantal statiegeldtarieven kan de logistieke flow van leeggoed een stuk overzichtelijker en efficiënter maken. Belastingen en accijnzen duwen producten richting herbruikbare verpakkingen, maar houden geen rekening met standaardisatie.

Een centraal dienstverleningsmodel, met een derde partij tussen de producent en de retailer, vindt in België geen draagvlak op grote schaal. Uit de testen die VIL uitvoerde bij brouwerijen AB InBev en Het Anker blijkt dat het percentage fout gesorteerde flessen erg klein (lager dan 3%) was. Alleen wanneer een aanzienlijk deel van de sorteerkost bij de retailers en bij de drankenhandels kan worden uitgespaard is het mogelijk om een rendabel centraal leeggoedsorteersysteem uit te bouwen.

Deelnemende bedrijven aan het project waren AB InBev, Belgische Brouwers, CHEP, Coca-Cola European Partners Belgium, Delhaize, FeBeD, Jost Logistics en Retail Partners Colruyt Group.