Regels contractbreukvergoeding veranderen voorlopig niet

Tegen uiterlijk 1 januari 2019 moesten de sectoren via hun paritair comité een CAO uitwerken om werkgevers aan te sporen de inzetbaarheid van ontslagen werknemers met een lange anciënniteit te verhogen. De paritaire comités kwamen niet tot een akkoord. Of de regering in lopende zaken nog maatregelen hieromtrent zal nemen, is onduidelijk. Zo blijft alles voorlopig bij het oude. Werkgevers betalen de volledige ontslagvergoeding uit of ze laten de volledige opzeggingstermijn door hun werknemer in opzeg presteren. De werkgevers hoeven dus niet te investeren in inzetbaarheidsverhogende maatregelen.

Uit cijfers van HR-dienstverlener Acerta blijkt dat meer dan één op tien ontslagen werknemers in België een opzegtermijn heeft van meer dan dertig weken. Het gedeelte van de contractbreuk of van de opzeggingskost dat geïnvesteerd moet worden in inzetbaarheidsverhogende maatregelen bedroeg in 2018 gemiddeld 32.717 euro per werknemer met een opzeggingstermijn van meer dan dertig weken. Dat er voorlopig geen maatregelen werden genomen om de inzetbaarheid te verhogen, is volgens Acerta dan ook een gemiste kans om ontslagen werknemers snel te herlanceren op de arbeidsmarkt.

De Wet eenheidsstatuut bevatte, naast de uniformisering van de opzeggingstermijnen voor arbeiders en bedienden, ook een aantal maatregelen om de snelle activering van ontslagen werknemers te bevorderen. Zo ging de maatregel die een onderneming verplicht om aan ontslagen werknemers met een opzeggingstermijn van dertig weken of meer een outplacement aan te bieden, onmiddellijk in voege. Daarnaast werden de sectoren verplicht om via hun paritaire comités afspraken te maken over inzetbaarheidsverhogende maatregelen.

Voor verbrekingen die leiden tot meer dan dertig weken opzegtermijn zouden werkgevers een derde van de ontslagkost voor het deel boven 26 weken moeten investeren in inzetbaarheidsverhogende maatregelen. De paritaire comités mochten deze maatregelen zelf invullen. Ze kregen tot 31 december 2018 de tijd om afspraken te maken, maar een deal kwam er niet. Door het ontslag van de regering heeft de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid besloten om het sanctiemechanisme bij het uitblijven van een CAO niet in gang te zetten. Daardoor blijft alles dus bij het oude.