Het VIL onderzocht, samen met VITO en een groep van veertien bedrijven, welke alternatieve brandstoffen vandaag daadwerkelijk inzetbaar zijn voor goederenvervoer (MTM >3,5 ton) én of dat op een rendabele en operationeel haalbare manier kan. Enkel voertuigen op CNG, LNG en met hybride aandrijflijnen zijn vandaag technisch voldoende matuur en beantwoorden in mindere of meerdere mate aan de operationele vereisten. De kosten/baten-plaatjes zijn met de huidige brandstof- en voertuigprijzen echter in alle gevallen negatief.

Het aanbod aan voertuigen op CNG of LNG die af-fabriek worden aangeboden is te beperkt. Vandaag bieden enkel Iveco en Scania volwaardige trekkers aan, maar met vermogens van respectievelijk 300 en 340 pk zijn ze niet inzetbaar voor het vervoer van zware lasten, laat staan op heuvelachtig terrein. Gezonde concurrentie tussen (liefst meer dan twee) constructeurs van vrachtwagens moet de hoge meerprijs van duurzamere voertuigen drukken en het aanbod moet verbreden.

Bovendien worden deze voertuigen op de markt gebracht aan prijzen die tot 40% hoger liggen dan vergelijkbare (doch krachtigere) dieselmodellen. Deze meerprijs wordt niet of slechts gedeeltelijk gecompenseerd door verbruikswinst. Het VIL toont aan dat bij de huidige gas- en dieselprijs geen enkele toepassing tot een kostenvoordeel leidt. Zelfs met de hogere dieselprijzen zoals in 2013 moeten veel kilometers worden gereden om de meerprijs van het voertuig terug te verdienen. Om een prille markt als die van CNG/LNG voor vrachtvervoer te laten ontwikkelen, zijn duidelijk aantoonbare gunstige business cases nodig.

Hoewel Vlaanderen intussen (mede dankzij DATS 24) aan een inhaalbeweging bezig is op het vlak van CNG-tankinfrastructuur, is niets minder waar voor LNG. Met slechts twee tankstations lopen de omrijkilometers voor veel toepassingen veel te hoog op. Er moet gewerkt worden aan het netwerk van (LNG-)tankstations op strategische locaties.

Er bestaat weinig duidelijkheid over de fiscale behandeling van alternatieve brandstoffen. Dat werkt afschrikkend voor ondernemers, die opportuniteiten en risico’s trachten in te schatten. Hier stelt zich de vraag of het beleid door middel van fiscale - of andere instrumenten de doorbraak van alternatieve, duurzamere brandstoffen voor het vrachtvervoer niet moet stimuleren.

Veertien bedrijven, een mix van kleine en grote verladers en logistieke dienstverleners en stadsbesturen, namen deel aan het project: AB InBev, bpost, Colruyt, Distrilog Group, Drive Systems, Fluxys, GTS Container, Ninatrans, Remitrans, stad Antwerpen, stad Gent, Tanktransport Thys, Vadesco Logistics en Vervoer Verbessem. Het VIL werkte binnen dit project samen met de Vlaamse Instelling voor Technologisch Onderzoek (VITO).