Bij “crowd logistics” bezorgen gewone burgers, individueel of collectief, pakketten in hun “normale” persoonlijke verplaatsing. Meestal wordt hiervoor een technologisch platform of een app ingezet. Deze vorm van deeleconomie zou een potentiële oplossing kunnen zijn voor same-day leveringen. Er zijn al een aantal bedrijven die ermee expertimenteren, sommige al in een commercieel stadium. Zowel start-ups zoals Uber Rush en Instacart in de VS of Parcify in België, maar ook gevestigde waarden zoals DHL met MyWays in Zweden of Amazon met On My Way zijn ermee bezig.

Binnen het project “Crowd Logistics” wil het VIL onderzoeken via welke business-modellen het inzetten van particulieren en semi-professionals voor de bezorging van pakketjes economisch haalbaar kan gebeuren. Wat zijn de wettelijke gevolgen hiervan (o.a. de productverantwoordelijkheid)? Hoe valt het in de huidige bedrijfslogistiek te integreren? Wat is de meerwaarde ervan voor zowel de logistieke spelers als voor de maatschappij? Via concrete return on-investment berekeningen, impactanalyses en ook praktijktesten zowel voor B2B- als B2C-toepassing zoekt het VIL antwoorden.

Net als andere voorbeelden van deeleconomie, zoals Uber en airbnb, is crowd logistics niet zonder controverse. Particulieren voeren een dienst uit zonder dat zij onderworpen worden aan vergunningen, sociale regels, verzekeringen en noem maar op. Toch mag de sector zeker de ogen niet sluiten voor de ontwikkelingen, meent men bij het VIL.

Tien bedrijven, een mix van logistieke dienstverleners en verladers, nemen deel aan het project: BD myShopi, Bringme, DHL Express, Dreamland, GLS, Kariboo!, Mondial Relay, Multitrans, Procter & Gamble en Trimble.