Voor het onderzoek werden er, verspreid over alle Vlaamse provincies en Brussel, een dertigtal stalen van kraantjeswater afgenomen. Na verscheidene analyses door het erkende laboratorium Herva in Heusden bleek dat zes stalen niet aan de Europese drinkwaternormen voldeden. Dat bleek het geval voor de gemeenten Berchem, Bonheiden, Lovenjoel, Tienen, Zolder en Roeselare. Eerder had de vakgroep Organische Chemie van UGent al overblijfselen van geneesmiddelen in het oppervlaktewater in de stad zelf gevonden.

Gelukkig kunnen we vast stellen dat de concentraties in de meeste gevallen zo laag liggen dat er geen acuut gevaar is. Toch is het niet duidelijk wat de risico’s van de blootstelling op de lange termijn zijn.

Volgens verscheidene drinkwatermaatschappijen voldoet ons drinkwater aan alle Europese regels. Nochtans zijn er voor micro-polluenten (zoals restanten van geneesmiddelen) en ziektekiemen geen absolute normen.

In één van de zes stalen werden zelfs coliforme bacteriën aangetroffen. Die komen voor in uitwerpselen en wijzen op een grote fout bij de waterzuiveringsinstallaties op hygiënisch vlak.

Volgens professor Kristof Demeestere van UGent ligt het probleem bij de zuiveringsinstallaties voor afvalwater, die niet gebouwd zijn om micro-polluenten uit het afvalwater te verwijderen. De restanten worden grotendeels afgebroken, maar het is best mogelijk dat er nog steeds deeltjes in het water achterblijven, zij het dan in heel lage concentraties.

Gevolgen

De laatste jaren kent Europa een sterke stijging van het aantal voedingsallergieën, met intoleranties aan verscheidene producten, van melk tot noten. Volgens onderzoek krijgt ongeveer 4% van onze kinderen ermee te maken. De meest voorkomende allergieën, zoals koemelk, tarwe, soja, eieren, kiwi, … kunnen leiden tot eczeem of uitslag en zelfs levensbedreigende reacties.

Andere studies toonden bovendien aan dat het aantal voedselallergieën in stijgende lijn ligt met de steeds erger wordende milieuvervuiling. Na onderzoek bleek dat bij proefpersonen die een hoog gehalte van dichloorfenol (nevenproduct van chloor) in hun urine hadden, 80% meer kans op een voedselallergie hadden.

Aan de meeste watersoorten wordt chloor toegevoegd. De hoofdzakelijke reden is om bacteriën te doden. Het onderzoek werd in Amerika uitgevoerd waar het chloorgehalte bijna tien keer zo hoog is als in België. De blootstelling aan “chloor” via leidingwater ligt hier in België veel lager, waardoor de gevolgen minimaal zijn. Toch zijn er nog andere bronnen die ervoor zorgen dat er chloor in ons water terug te vinden is. Zo neemt onze landbouw het grootste deel op zich. Pesticiden zijn zeer schadelijk voor onze gezondheid. Via sproeisystemen raken ze in de aarde en lucht ingewerkt en komen ze, via een lang proces, uiteindelijk in ons drinkwater terecht.

(Bronnen: UGent, De redactie 2015, 21 oktober).

(Bovenstaande bijdrage kwam tot stand in samenwerking met Sipwell N.V. (Londerzeel)).

Meer info: 052/890.866 of www.sipwell.com.