Uitgangspunt van VIL V.Z.W. is dat manuele laadprocessen niet alleen bijzonder tijdsintensief zijn, maar ook leiden tot meer fouten, schade en ongevallen. Het VIL-project, dat uitgevoerd werd in samenwerking met de Universiteit Antwerpen, wil het laden en lossen efficiënter maken bij zowel de verlader als de vervoerder. Het betekent concreet dat het project zich vooral richt op het vervangen van het manueel werk dat nu nog door het magazijnpersoneel en de chauffeurs wordt verricht.

Het VIL ging initieel op zoek naar moderne laad- en losoplossingen, die de logistieke keten verder kunnen automatiseren en groepeerde deze oplossingen in drie grote groepen: de AGV’s (Automated Guided Vehicles of industriële robots die zich autonoom kunnen voortbewegen), one-shot-based-systemen, die een volledige lading in één keer in en uit de oplegger kunnen halen, en semi-automatische systemen, waarbij nog altijd een bepaalde menselijke interactie nodig is. Deze laatste optie komt vooral in beeld bij goederen met een moeilijkere morfologie zoals bijvoorbeeld complex stukgoed.

De praktijk bewees dat de ideale methode niet bestaat en elk van de oplossingen zijn voor- en nadelen heeft, maar daarnaast toetste het VIL zijn bevindingen eveneens aan een business case, die het uitwerkte bij Berry Callebaut. De chocoladefabrikant loste tijdens deze case op amper 10 minuten 26 pallets via een one-hot-based skate-systeem en dat zonder enige hapering of schade. De gerealiseerde tijdswinst van 35 minuten ten opzichte van het manueel lossen, had overigens nog groter kunnen zijn indien een transportbandsysteem met kettingen en een rollenbaan gebruikt was geweest, maar een dergelijk systeem was op dat moment niet in ons land voorhanden.

Het OptiCharge-project bleek voor de deelnemende bedrijven Atlas Copco, Airpower, Blue Projects, Group GTS, H.Essers, Ontex, Scania, Spadel, Stelrad Radiator Group, Tenneco, Vario Food Group, Volvo, Yusen Logistics Benelux en uiteraard Berry Callebaut bijzonder leerzaam, omdat de keuze tussen de verschillende systemen niet voor de hand liggend bleek en vaak ook afhankelijk was van de bedrijfsspecifieke context in het magazijn. Zo werd meteen duidelijk dat het loont om zeker niet over één nacht ijs te gaan.