Ford heeft de afgelopen maanden echt werk gemaakt van zijn bestelwagengamma. Het merk met het blauwe ovaal heeft op een periode van amper twee jaar zijn volledig gamma vernieuwd. Het deed dat door achtereenvolgens de Transit Custom, Transit Connect, Transit 2T en de Transit Courier uit te brengen. Bestelwagens die hun pijlen naar verschillende segmenten richten en waarmee Ford voor ieder soort toepassing de juiste gespecialiseerde oplossing wil bieden. Dat het daartoe zijn zware Transit moest “ontdubbelen” in een Transit Custom en een Transit 2T nam Ford er graag bovenop.

Achtergrond

De Ford Transit is een begrip. Hij zag het levenslicht in 1953 en is daarmee zowat het langstlopende bestelwagenmodel. Uiteraard is die eerste Transit in niets meer te vergelijken met de vier verschillende types die vandaag worden voorgereden, maar de naam Transit is wel onlosmakelijk verbonden aan de geschiedenis van het Amerikaans-Duits-Engelse merk.

Bovendien had de Transit ook een erg Belgische verankering, want de besteller liep lange tijd van de band in Genk, voor Ford in 2003 besloot om de productie naar de goedkopere Ford Otosan-fabriek in het Turkse Kocaeli te verkassen en de stekker te trekken uit een Limburgs verhaal dat al in 1965 begon. Sinds 2012 lopen alle zware Transits trouwens in Turkije van de band.

De Transit 2T moet het bruggenhoofd worden van het offensief waarmee Ford de bestelwagenrangen wil bestormen. Een aanvalsdrang die trouwens niet tot het Europese continent beperkt blijft, want de zware Transit wordt ook in de Verenigde Staten aan de man gebracht. Vandaar dat het niet hoeft te verwonderen dat er zowaar een Transit met een V6 benzinemotor in de Amerikaanse catalogus te vinden is. En toch durven wij beweren dat zo een benzinebakbeest geen schijn van een kans maakt tegenover de common rail-dieselkrachtbronnen die Ford tegenwoordig in zijn bestelwagens inbouwt.

De Duratocq 2.2 TDCi wordt aangeboden met drie verschillende vermogens van met name 100, 125 en 155 pk. Wij kozen voor onze Fleet-Flits test voor de middelste van de drie krachtbronnen. Het ging hierbij echter wel om de gewone uitvoering met achterwielaandrijving en niet om de op de voorwielen aangedreven ECOnetic, die dankzij zijn stop/startsysteem en het innovatie Acceleration Control van Ford uitkomt op een CO2-uitstoot van 169 g/km.

Rijgedrag

De Transit 2T verrast zijn chauffeur van bij de eerste meters. Hij beschikt immers over een rijgedrag dat dat van een personenwagen heel dicht benadert. In zoverre zelfs dat je jezelf er geregeld op moet wijzen dat je echt wel met een grote en zware bestelwagen onderweg bent. En groot is vrij letterlijk te nemen in het geval van ons testvoertuig, want wij voelden de koetswerkvariant van 5,5 m lengte aan de tand.

Het is duidelijk dat het vele testen op de testbaan in Lommel zijn vruchten heeft afgeworpen, want het overhellen van het koetswerk is absoluut tot een minimum herleid. Dat betekent dat de Transit 2T ondanks zijn gewicht en afmetingen geen problemen heeft met het snellere bochtenwerk. Een goed werkende stuurbekrachtiging staat op zijn beurt dan weer borg voor de nodige wendbaarheid in stedelijke omgevingen. Zelfs bij een bestelwagen met een draaicirkel van 13,3 m. En de stad is tenslotte toch de “place to be” voor een bestelwagen als de Transit 2T.

Bij onze versie was dus geen stop/start-systeem aanwezig. Voor wie echter op zuinigheid staat, valt deze voorwielaangedreven variant echter toch te overwegen, want zoals studies uitwijzen kan die bij oordeelkundig gebruik goed zijn voor een brandstofbesparing van 0,2 l/100 km.

Daarnaast krijgt men bij de Econetic ook de Acceleration Control-functie er bovenop. Die zorgt ervoor dat de auto in onbeladen toestand niet sneller zal optrekken, dan wanneer hij dat zou doen onder volle belading. Ford maakt zich sterk dat het aan banden leggen van dit ongebreideld wegsprinten 10% brandstof zou besparen en dat moet de vlooteigenaars en werkgevers als muziek in de oren klinken.

De achterwielaangedreven 2.2 TDCi met 125 pk kwijt zich trouwens zeer goed van zijn taak en geeft op geen enkel moment de indruk dat hij moeite heeft om het verkeer te volgen. Hij heeft trouwens ook niet de snelheidsbegrenzing tot 100 km/u aan boord, die standaard is op de 2.2 Econetic krachtbron.

Veiligheid

Ford geeft zijn Transit behoorlijk wat moderne technologie mee. Technologie die niet alleen het comfort vooruithelpt, maar die de bestelwagen eveneens op veiligheidsvlak een serieuze duw in de rug geeft. Hij is standaard toegerust met ABS, ESP, schijfremmen voor- en achter en elektronische remkrachtverdeling. Een Hill Launch Assist en Trailer Sway Assist zijn eveneens standaard van de partij. Zij zorgen ervoor dat de zware Transit respectievelijk zonder problemen op een helling kan wegrijden en eveneens zijn eventuele aanhangwagen netjes in het spoor houdt.

Een cruise control met ingebouwde instelbare snelheidsbegrenzer draagt eveneens zijn veiligheidssteentje bij. Centrale vergrendeling die automatisch geactiveerd wordt bij het wegrijden, is dan weer een pluspunt naar diefstalveiligheid toe.

Tegen meerprijs levert Ford ook nog een zogenaamd Goed Zicht Pack “Premium”. Dat zorgt ervoor dat men, naast het in de standaard prijs inbegrepen Goed Zicht Pack met snelle voorruitontdooiing en elektrische en verwarmbare buitenspiegels, ook over automatische koplampen en ruitenwissers, mistlampen voor en een achteruitrijcamera met parkeersensoren voor- en achter beschikt.

Daarnaast zit in dit pack ook nog een wegmarkeringsoverschrijdingsdetectie vervat en zijn de buitenspiegels ook nog eens inklapbaar. Buitenspiegels die trouwens een bijzonder goed zicht naar achteren bieden. Verder vinden we op de optielijst ook nog een adaptieve cruise control en LED-verlichting in de laadruimte.

Comfort

Comfort schrijft Ford bij de Transit 2T met een grote C. Allereerst door het personenwagenachtige rijgedrag, maar ook door een comfortuitrusting die evenmin zou misstaan in een personenwagen. De Transit wordt standaard geleverd met een manuele airconditioning, die zich zeer goed van zijn taak kwijt dankzij het goedwerkende verluchtings- en verwarmingssysteem. De bestuurderszetel is in hoogte en diepte regelbaar en beschikt over een lendensteun en armleuning.

Bovendien kan hij ook met zetelverwarming worden toegerust. Naar onze persoonlijke smaak had hij echter net iets meer zijdelingse steun in de bochten mogen geven. Een ander nadeel is dat de rechterknie nogal eens tegen de op het dashboard geplaatste versnellingspook aanduwt.

Eén van de comfortzaken die ons echter het meest wist aan te spreken, stipten we hiervoor ook al bij het hoofdstuk rond veiligheid aan. De achteruitrijcamera is immers een echt hebbeding, die van het parkeren van zo een lange bestelwagen als de Transit 2T kinderspel maakt. Vooral de plaatsing van de monitor in de achteruitkijkspiegel vinden we een voltreffer. Zolang je vooruitrijdt, zie je enkel de spiegel, maar eens je de versnellingspook in achteruit schakelt, floept in de linkerhoek van de spiegel het beeld van de camera op de achterdeuren aan.

Functionaliteit

Een bestelwagen is niet alleen een vervoermiddel. Het is voor zijn gebruiker in de eerste plaats ook een werkplek. Vandaar dat Ford grote inspanningen heeft geleverd om de functionaliteit van zijn grote Transit nog wet verder op te krikken. Het deed dat zowel in de cabine als in de laadruimte.

Achter het stuur vallen meteen de verschillende aflegvakken op. Zowel in beide deuren als boven de voorruit is in ruime vakken voorzien om allerlei spullen veilig in onder te brengen. Beide deuren kunnen ook zonder problemen een 1,5-liter fles herbergen, wat ook altijd een pluspunt is. En ook aan de buitenzijden van het dashboard zijn ruime drankenhouders aanwezig. Dorst hoeft men achter het stuur dus niet te lijden. Boven de voorruit heeft Ford voor extra compartimentering gekozen dankzij twee centrale vakjes, die het brede en vaak wat rommelige aflegvak boven de ruit gepast onderbreken.

In de laadruimte zorgen twee helderwitte LED-lampen boven de achterdeuren en evenveel midden in het plafond voor een ideale verlichting van de laadruimte. Vooral bij bestelwagens met een donkerdere lakkleur lijkt de meerprijs van deze verlichting echt het overwegen waard. Ons testvoertuig was bovendien toegerust met een handgreep aan de zijdeur. Niet eens een overbodige luxe omdat de Transit 2T toch behoorlijk hoog op zijn wielen staat. Ford heeft daar trouwens ook nog op een andere manier een mouw aan gepast, vermits men zowel achteraan als aan de zijkant in een opstapdrempel heeft voorzien.

De achterdeuren draaien open en vergrendelen in een stand van 90°. Ze kunnen echter ook heel makkelijk verder tot 180° geopend worden dankzij een knap vormgegeven ontgrendelingssysteem, dat komaf maakt met het zelf manipuleren van de deurbevestigingen en alle viezigheid die je daarbij aan de handen kunt krijgen.

Uiteraard heeft de laadruimte sjorogen aan boord en beschikt de Transit 2T standaard over een kunststof laadvloerbekleding. De zijwand van de laadruimte is trouwens standaard ook tot op halve hoogte bekleed. Als we de Transit vergelijken met zijn rechtstreekse concurrenten, blijkt dat hij het qua laadvermogen en laadruimte moet afleggen.

De these dat de Transit 2T het hoogste laadvermogen tegen de laagste exploitatiekosten biedt, moet dan ook echt vanuit deze letterlijke verhouding geïnterpreteerd worden, want het hoogste laadvermogen heeft hij duidelijk niet.

TCO

Ford heeft hard gewerkt om de exploitatiekosten van de Transit 2T naar beneden te krijgen. Het deed dat door op verschillende terreinen te werken. Allereerst werden de onderhoudstermijn verlengd tot 2 jaar of 50.000 km. Minder naar de garage betekent uiteraard minder kosten en vooral minder stilstand, waardoor het voertuig een hogere inzetbaarheid krijgt. Daarnaast biedt Ford een garantie tegen doorroesten van maar liefst 12 jaar, zodat ook op dat vlak een zorg wegvalt.

Een leuk extraatje is dat Ford in dat reguliere onderhoud tegen een best wel concurrentiële prijs van 340 excl. BTW ook Ford Assistance-wegenhulp tot aan het volgende voorgeschreven onderhoud gratis aanbiedt. Met andere woorden, wie netjes de onderhoudsschema's volgt, hoeft zich zelf niet te bekommeren om een pechverhelpingsverzekering en bespaart ook op die manier.

Een andere bepalende factor in de TCO is uiteraard het verbruik. Ford tracht dat met zijn Econetic krachtbron binnen de perken te houden en schermt zelf met een gemiddeld verbruik van 6,4 l/100 km. Deze versie konden wij jammer genoeg niet uittesten, waardoor onze verbruikcijfers wel een pak hoger uitvielen. Bij de achterwielaangedreven uitvoering met 125 pk en een CO2-uitstoot van 204 g/km maakt Ford gewag van een gemiddeld verbruik in gemengde cyclus van 7,8 l/100 km. Wij klokten hem in reële omstandigheden (onder meer met 450 kg lading en in niet te beste weersomstandigheden) af op een verbruik dat toch iets meer de hoogte in schoot.

Op het snelweggedeelte tegen 100 km/u tikte de Transit 2T aan op 7,01 l/100 km, waardoor hij nog netjes in het spoor van het normverbruik zat. Op het binnenwegentraject liep het verbruik echter vlotjes de hoogte in en kwamen we uit op 12,46 l/100 km, waardoor ons gemiddeld testverbruik uiteindelijk 10,25 l/100 km bedroeg.

Daarbij dient wel gezegd dat ons testparcours over binnenwegen bij wijlen een aaneenschakeling van erg bochtige passages is om zodoende ook het echte stadsverkeer mee te simuleren. Vandaar dat het verbruik daarbij iets verder oploopt dan bij gewoon binnenwegenverkeer. Toch geven deze cijfers vooral aan dat het normverbruik, dat met het oog op de CO2-uitstoot zo laag mogelijk wordt gehouden, doorgaans met een ernstige korrel zout genomen moet worden. En dat zeker niet alleen bij Ford.

Fleet Flits-conclusie

De nieuwe Ford Transit 2T heeft bijzonder veel in zijn mars. De meeste van zijn strepen verdient hij op het vlak van rijgedrag, dat als exemplarisch beschouwd mag worden. Bovendien biedt hij een hoge graad van comfort, terwijl het ook met de functionaliteit wel snor zit. De lage exploitatiekosten dankzij de langere onderhoudsintervallen, die tot 50.000 km kunnen oplopen, kunnen in tijden waarin de concurrentie op het scherp van de snee wordt uitgevochten een belangrijk verschil maken.

Voor een correcte beoordeling van het verbruik in beladen toestand en onder zware inzet ontbreken op dit testparcours voorlopig de resultaten van andere bestelwagens uit dit segment. Wat echter wel opvalt, is dat de Ford Transit 2T zich op het snelweggedeelte amper dorstiger toont dan de veel kleinere Ford Transit Connect 1.6 TDCi, die we eerder testten.