Het Antwerpse climatech-bedrijf D-CRBN wil CO₂ niet alleen opvangen of opslaan maar opnieuw bruikbaar maken als grondstof voor de chemische en petrochemische industrie. Na een kapitaalronde van 17,5 miljoen euro wil het bedrijf zijn plasmatechnologie verder opschalen via demonstratieprojecten in Vlaanderen en Duitsland. Ceo en oprichter Gill Scheltjens ziet daarin niet alleen een technologische uitdaging maar ook een kans om Europa minder afhankelijk te maken van ingevoerde fossiele grondstoffen.

D-CRBN ontwikkelt technologie die CO₂ opnieuw actief moet maken voor industrieel gebruik. Het bedrijf gebruikt daarvoor plasmatechnologie. In essentie wordt een plasmaboog gecreëerd in een CO₂-rijke omgeving. In die boog vallen CO₂-moleculen uiteen waardoor ze opnieuw kunnen worden ingezet in bestaande processen binnen de chemische en petrochemische industrie.

Daarmee kiest D-CRBN bewust voor hergebruik in plaats van louter opslag. CO₂ wordt in die benadering niet langer uitsluitend gezien als een afvalstof maar als een potentiële grondstof. Dat is vooral relevant voor Europa, waar de afhankelijkheid van ingevoerde grondstoffen groot blijft en strategische autonomie hoger op de agenda staat.

Volgens Scheltjens ligt daar de kern van de technologie: CO₂ omvormen van een inerte molecule tot een actieve molecule die industriële waarde kan krijgen. De technologie past binnen een bredere zoektocht naar alternatieve feedstocks voor sectoren die vandaag nog sterk afhankelijk zijn van fossiele grondstoffen.

Kapitaalronde na lange zoektocht

D-CRBN haalde 17,5 miljoen euro op bij onder meer Astaia, FPIM en EIC. Die kapitaalronde moet het bedrijf toelaten om de volgende stap in zijn industriële ontwikkeling te zetten. Het proces om de financiering rond te krijgen nam echter aanzienlijk meer tijd in beslag dan oorspronkelijk verwacht.

Waar het bedrijf aanvankelijk rekende op een periode van ongeveer zes maanden, liep de fundraising uiteindelijk op tot twee jaar. In die periode sprak D-CRBN met meer dan tweehonderd durfkapitaalspelers. De marktomstandigheden voor climatech en hardware-bedrijven bleken moeilijker dan in de beginjaren van het bedrijf.

Voor een deeptech-bedrijf met hardware-technologie is kapitaal ophalen doorgaans complex. De ontwikkelingscycli zijn langer, de investeringsbehoefte is groter en industriële validatie vraagt tijd. D-CRBN zocht daarom investeerders die bereid zijn om op langere termijn te denken en voldoende risico te nemen in een sector waar snelle rendementen minder evident zijn.

De uiteindelijke combinatie van investeerders geeft het bedrijf volgens Scheltjens meer dan alleen kapitaal. Astaia brengt een financiële investeerder aan boord die op middellange termijn wil meedenken terwijl FPIM en EIC als institutionele partners ook relevant kunnen zijn voor latere financieringsrondes.

Moeilijke periode voor team en organisatie

De lange financieringsronde zette druk op de organisatie. D-CRBN moest zijn financiële runway verlengen en nam in die periode ook moeilijke beslissingen. Zo werden enkele ervaren profielen losgelaten waardoor jonge medewerkers sneller grotere verantwoordelijkheden moesten opnemen.

Die keuze bleek achteraf belangrijk voor de verdere ontwikkeling van het bedrijf. Het team kreeg meer ruimte om te groeien en verantwoordelijkheid te nemen. D-CRBN evolueert daarmee stilaan van start-up naar scale-up, wat ook een andere vorm van leiderschap vraagt. Waar een oprichter in de beginfase vaak zeer operationeel meewerkt, verschuift de rol bij verdere groei naar meer loslaten, rapporteren aan stakeholders en vertrouwen geven aan het team.

Het bedrijf legt daarbij sterk de nadruk op intrinsieke motivatie. Nieuwe medewerkers worden niet alleen beoordeeld op technische competenties, maar ook op ambitie, groeipotentieel en bereidheid om in een veeleisende deeptech-omgeving te werken.

Industriële validatie bij ArcelorMittal

D-CRBN testte zijn technologie al in industriële omgeving bij ArcelorMittal in Gent. Voor het bedrijf was dat een belangrijke stap buiten de labo-omgeving. De pilot bracht de technologie in contact met de veiligheidsvereisten en operationele realiteit van een zware industriële site.

Die ervaring leverde niet alleen technische inzichten op maar tilde ook het team naar een hoger niveau. Veiligheid was daarbij een centrale leerschool. Voor technologie die op termijn in chemische of petrochemische processen moet worden geïntegreerd, is industriële betrouwbaarheid minstens even belangrijk als wetenschappelijke performantie.

Volgens de transcriptie behaalde D-CRBN bij ArcelorMittal sterke resultaten bij de omzetting van CO₂ naar koolstofmonoxide, met een laag energieverbruik. Dat energieverbruik is cruciaal omdat alternatieve processen vaak meer energie vragen of bijkomende grondstoffen zoals waterstof nodig hebben.

Nieuwe demonstratieprojecten in Vlaanderen en Duitsland

Met de opgehaalde middelen wil D-CRBN twee demonstrators bouwen. Eén demonstratieproject komt bij Aquafin in Vlaanderen, een tweede op een chemisch park in Leuna (Duitsland). Doel is om de technologie niet alleen in pilots te testen maar langdurig en continu te laten draaien.

De volgende technische uitdaging ligt dus in betrouwbaarheid. Eindgebruikers willen kunnen inschatten of de technologie volcontinu kan functioneren. D-CRBN mikt daarbij op processen die minstens 1.000 uur moeten draaien, met de ambitie om op termijn richting 8.000 uur te gaan. Dat stemt overeen met ongeveer een volledig jaar operationele werking.

Die stap is essentieel om het vertrouwen van industriële klanten te winnen. In sectoren zoals chemie, petrochemie en waterzuivering worden nieuwe technologieën pas relevant wanneer ze bewezen schaalbaar, veilig en betrouwbaar zijn.

Strategische autonomie als hefboom

De timing van D-CRBN sluit aan bij de Europese discussie over strategische autonomie. Europa importeert een groot deel van de grondstoffen die nodig zijn voor dagelijkse producten en industriële processen. In een context van geopolitieke spanningen wordt de zoektocht naar alternatieve, lokaal beschikbare grondstoffen belangrijker. De technologie van D-CRBN maakt Europa minder afhankelijk van ingevoerde fossiele grondstoffen en versterkt de bevoorradingszekerheid, zo luidt het.

CO₂ kan in dat kader een andere rol krijgen. In plaats van een reststroom die moet worden beheerd, kan het een input worden voor nieuwe industriële processen. Voor een regio met een sterke chemische industrie, zoals Vlaanderen en in het bijzonder de Antwerpse haven-cluster, kan dat relevant zijn.

D-CRBN ziet Antwerpen dan ook als een belangrijke omgeving voor verdere ontwikkeling. De nabijheid van de chemische cluster, Port of Antwerp-Bruges, BlueChem, Catalisti, essenscia, Voka en andere ecosysteemspelers kan jonge climatech-bedrijven ondersteunen bij opschaling en marktvalidatie.

Ambitie om nieuwe chemie in Europa te houden

D-CRBN positioneert zich in een bredere verschuiving binnen de basischemie. Waar klassieke chemische productie deels verschuift naar lageloonlanden, wil het bedrijf aantonen dat nieuwe, geëlektrificeerde processen opnieuw industriële activiteit in Europa kunnen verankeren.

De ambitie gaat verder dan één technologie. D-CRBN wil ook aantonen dat België en Vlaanderen een rol kunnen spelen in de ontwikkeling van klimaatgerichte deeptech-bedrijven met internationale schaal. Scheltjens ziet het bedrijf daarbij als mogelijk voorbeeld voor jonge ondernemers die in moeilijke sectoren toch willen doorzetten.

Binnen tien jaar hoopt D-CRBN dat CO₂ vaker wordt bekeken als grondstof in plaats van als afval. Een industriële toepassing in of rond de haven van Antwerpen geldt daarbij als een duidelijk toekomstbeeld.

dVO Signals

De onderstaande signalen zijn impliciet en wijzen op mogelijke opportuniteiten. Ze zijn geen zekerheden, maar kunnen journalisten, commerciële teams en ecosysteemspelers helpen om gerichter vervolgonderzoek te doen.

Wie kan kopen van D-CRBN?

• Chemische en petrochemische bedrijven die CO₂ willen hergebruiken als alternatieve feedstock.
• Industriële bedrijven met grote CO₂-stromen die zoeken naar valorisatie in plaats van louter opslag of uitstootreductie.
• Havenbedrijven en industriële clusters die hun positie rond circulaire koolstof en elektrificatie willen versterken.
• Waterzuiverings- en milieubedrijven die reststromen willen koppelen aan nieuwe industriële toepassingen.
• Bedrijven met Europese productie-activiteiten die hun afhankelijkheid van ingevoerde fossiele grondstoffen willen verminderen.
• Innovatie- en sustainability teams binnen multinationals die technologieën zoeken voor decarbonisatie en strategische autonomie.

Wie kan verkopen aan D-CRBN?

• Engineering-bedrijven met ervaring in industriële installaties, procesveiligheid en opschaling van hardware.
• Leveranciers van elektrische componenten, hoogspanningssystemen en plasmatechnologie.
• Industriële bouw- en installatiebedrijven die demonstratieprojecten kunnen realiseren op chemische sites.
• Veiligheids-, certificerings- en compliance-partners met expertise in chemische en petrochemische omgevingen.
• HR- en rekruteringspartners gespecialiseerd in deeptech, chemie, engineering en scale-ups.
• Subsidie-, innovatie- en financieringsadviseurs die vervolgfinanciering, Europese programma’s of industriële consortia kunnen ondersteunen.
• Communicatie- en PR-partners die D-CRBN internationaal kunnen positioneren binnen climatech, chemie en industriële transitie.

Ecosysteemsignalen

• De kapitaalronde bevestigt dat institutionele investeerders interesse blijven tonen in climatech-bedrijven met strategische relevantie voor Europa.
• De demonstratieprojecten bij Aquafin en in Leuna kunnen nieuwe referenties opleveren voor industriële klanten en partners.
• De Antwerpse chemie-cluster krijgt een bijkomend argument om zich te positioneren als testomgeving voor circulaire koolstoftechnologie.
• Voor banken, investeringsfondsen en publieke financieringsinstellingen ontstaat een signaal dat deeptech-bedrijven lange financieringscycli nodig hebben maar ook substantiële industriële waarde kunnen creëren.
• Voor onderwijsinstellingen en talentprogramma’s ligt er een kans om jonge ingenieurs en onderzoekers sterker te koppelen aan geëlektrificeerde chemie en CO₂-hergebruik.
• Voor beleidsmakers toont de case aan dat strategische autonomie niet alleen om defensie of energie draait, maar ook om toegang tot industriële grondstoffen en chemische bouwstenen.