Tijdskrediet is een vorm van extra vrije tijd waarop de werknemer aanspraak kan maken binnen een wettelijk kader. Tijdens de periode van tijdskrediet wordt de uitvoering van het contract geschorst zonder loon of gaat de werknemer over naar deeltijdse arbeid. De overheid betaalt tijdens de periode van tijdskrediet een uitkering. De mogelijkheden om in gewoon tijdskrediet met uitkeringen te stappen, zijn de laatste jaren sterk beperkt. Zo is sinds januari 2015 de instapleeftijd voor de eindeloopbaanregeling, waarbij men zijn loopbaan vermindert, verhoogd van 55 naar 60 jaar.

Een gewoon tijdskrediet zonder motief opent bovendien geen recht meer op uitkeringen van de RVA. Naast de algemene tijdskredietregeling zijn er de zogenaamde thematische verloven. Het betreft hier tijdskrediet dat genomen wordt wegens bijzondere omstandigheden: ouderschapsverlof, bijstand voor zwaar zieke familie- of gezinsleden en palliatief verlof. Voor deze thematische verloven wordt door de RVA een verhoogde uitkering toegekend.

In de laatste vijf jaar is het totaalaandeel van werknemers met tijdskrediet gegroeid van 1,94% naar 2,49%. Voornamelijk het thematisch tijdskrediet, zoals de zorg voor een ziek familielid of deeltijds ouderschapsverlof, is in die periode sterk gestegen. Het aantal werknemers die de zorg opnemen voor een ernstig ziek familielid is verdrievoudigd. In 2012 besloten 0,03% van alle werknemers in de privé-sector voltijds, en 0,05% deeltijds verlof voor medische bijstand op te nemen. In 2016 was dat respectievelijk 0,08% en 0,15%.

Vooral het deeltijds ouderschapsverlof neemt een groot deel voor zijn rekening wat de toename van het thematisch tijdskrediet betreft. Het vertoont sinds 2012 een duidelijk stijgende tendens en is bijgevolg in die vijf jaar met 30% gestegen. Vooral bij mannen lijjkt het taboe rond ouderschapsverlof steeds meer weg te vallen. Het aandeel mannen dat gedurende de laatste vijf jaar deeltijds ouderschapsverlof heeft aangevraagd, is met 40% gestegen.

In het algemeen kiezen veel meer vrouwen dan mannen voor de verschillende vormen van tijdskrediet. Procentueel zijn de mannen wel aan een inhaalbeweging bezig: in 2012 was 25% van alle werknemers die tijdskrediet aanvroegen een man, in 2016 is dat al bijna 30%.

Opmerkelijk is dat bedienden globaal gezien meer dan dubbel zo veel gebruik maken van tijdskrediet in vergelijking met arbeiders. Vooral bij de manneljke arbeiders blijkt dat cijfer met 1,6% in 2016 opvallend laag te zijn, terwijl 3,2% van de bedienden tijdskrediet aanvroeg.