Je hebt besloten dat mentaal welzijn op de werkvloer belangrijk is. Je gaat op zoek naar een oplossing. Je googelt, je vergelijkt, en je verdrinkt. Tientallen apps, platforms en programma's — allemaal met mooie websites, allemaal met claims over wetenschappelijke onderbouwing, allemaal met testimonials van tevreden gebruikers.

Hoe weet je wat werkt?

Stressexpert Dr. Paul Koeck, arts en ontwikkelaar van het online bedrijfsprogramma 'MijnKwartier.be Pro', noemt het een verwarrende markt. En hij heeft een ongemakkelijke boodschap voor ondernemers en managers die denken dat elke app beter is dan niets.

"Elke website van elke provider van iets in mental health beweert wel dat er wetenschappelijke studies zijn."

Het probleem is niet dat er geen oplossingen zijn. Het probleem is dat je met het blote oog niet kunt zien welke helpen en welke schade doen.

Het meditatie-app-probleem

Laten we beginnen met de categorie die het meest zichtbaar is: meditatie-apps. Je kent ze. Ze beloven beter slapen, minder stress, meer focus. Ze hebben miljoenen gebruikers en miljarden in omzet.

En volgens Koeck is er een fundamenteel ethisch probleem.

"Als je 's avonds gaat slapen met een meditatie-app, alleen al het feit dat je zegt 'ik neem die app mee naar boven', zeg je tegen je hersenen: ik ga weer een slaapstoornis hebben vanavond."

Het mechanisme is subtiel maar krachtig. Door een hulpmiddel te gebruiken dat gekoppeld is aan een probleem, bevestig je elke avond opnieuw dat het probleem er is. Je bouwt geen veerkracht op — je bouwt afhankelijkheid op. Het probleem wordt niet kleiner. De behoefte aan de app wordt groter.

Dat is niet per ongeluk zo ontworpen.

"Die zijn eigenlijk gericht om mensen verslaafd en afhankelijk te maken van die technologie, omdat ze anders geen abonnement kunnen verkopen. Dat is het businessmodel dat erachter zit."

Voor een ondernemer of leidinggevende die oprecht wil investeren in het welzijn van zijn medewerkers, is dit een verontrustende realiteit. Je betaalt voor een tool die het probleem in stand houdt — omdat het oplossen van het probleem slecht is voor het verdienmodel van de aanbieder.

De cijfers bevestigen wat stressdeskundige Dr. Paul Koeck in de praktijk ziet: onafhankelijk onderzoek naar 93 mental health apps toont dat na dertig dagen nog slechts 3,3% de app gebruikt — meer dan 80% haakt af in de eerste tien dagen (Baumel et al., 2019, JMIR). Als niemand het lang genoeg gebruikt, maakt het niet uit wat de app belooft. En zeker geen duurzaam na-effect op termijn.

Wat de data vertelt — en wat niet

Koeck maakt een scherp onderscheid. Er zijn aanbieders die meetbare resultaten kunnen tonen. En er zijn aanbieders die tevreden gebruikers tonen — wat niet hetzelfde is.

"Maar ik vind geen enkele website waar je kunt kijken dat voor de gemiddelde werknemer die het programma volgt twee procent stress per dag verliest."

Twee procent per dag. Dat is het getal dat bedrijven meten bij medewerkers die deelnemen aan het welzijnsprogramma 'MijnKwartier.be Pro'. Een concreet, meetbaar resultaat dat je als ondernemer of manager kunt verifiëren. Op het Wereldcongres Psychiatrie presenteerde Koeck bovendien studieresultaten van meer dan 10.000 deelnemers die hetzelfde patroon bevestigen.

De meeste concurrenten tonen iets anders: gebruikerstevredenheid ("92% vindt het fijn"), adoptiecijfers ("40.000 downloads"), of vage claims over "verbeterd welzijn." Maar geen van die metrics beantwoordt de vraag die ertoe doet: worden je medewerkers er meetbaar beter van?

Internationaal onderzoek bevestigt dat onderscheid. Een meta-analyse van 176 gerandomiseerde studies (Linardon et al., 2024, World Psychiatry) concludeert dat het gemiddelde effect van mental health apps klein is — je moet twaalf mensen het programma laten volgen om er één meetbaar mee te helpen. Pure zelfhulp-apps, precies wat de meeste bedrijven kopen, scoren het slechtst.

Waarom in België niemand het meet

In België publiceren de erkende externe diensten voor preventie — Securex, IDEWE, Mensura, Liantis, Attentia, Cohezio en de andere EDPBW's — geen effectiviteitsdata van hun eigen interventies. Ze meten hoeveel mensen stress hebben. Ze meten welke bedrijven risicofactoren vertonen. Securex rapporteert dat 98,5% van hun EAP-gebruikers zich "geholpen" voelt.

Maar dat is zelfrapportage van de kleine groep die het programma überhaupt gebruikt. Niemand meet of de stress daadwerkelijk daalt. Niemand meet de normalisatietijd. Niemand meet hoeveel procent van de onzichtbare meerderheid bereikt wordt.

"Maar ik vind geen enkele website waar je kunt kijken dat voor de gemiddelde werknemer die het programma volgt twee procent stress per dag verliest."

Koeck meet het wél. En hij presenteert die resultaten niet in een whitepaper op zijn eigen website, maar op het Wereldcongres Psychiatrie — waar collega's hun bevindingen onafhankelijk kunnen toetsen.

Wat er op het Wereldcongres Psychiatrie gebeurde

Koeck beschrijft een onthullend moment.

"Er waren collega's die hun paper hadden ingetrokken op het Wereldcongres omdat hun patiënten zieker werden."

Niet minder tevreden. Niet "geen verbetering." Zieker. Onderzoekers die hun eigen digitale interventie hadden ontwikkeld, moesten hun resultaten intrekken omdat hun deelnemers achteruitgingen.

Tegelijkertijd presenteerde Koeck data uit zijn eigen programma: gemiddelde normalisatie na 21 dagen, stressdaling van 2% per dag bij deelnemende bedrijven, snelste normalisatie van alle onderzochte behandelopties. Resultaten gemeten, meer dan 10 jaar later tonen dat deze resultaten ook duurzaam zijn.

Het verschil? Geen AI die onvoorspelbare antwoorden genereert. Geen afhankelijkheidscreërend verdienmodel. Maar een algoritme dat gebouwd is door het modelleren van de wereldtop in psychotherapie.

"Ik zat in een netwerk van de wereldtop 100 beste psychologen en psychiaters. Ik ben hen gaan modelleren. Ik heb vele sessies met hen samen gaan doen. Samen met hun patiënt in één ruimte om te analyseren wat zij anders of beter deden. Thuis voor mijn computer heb ik dat omgezet in een algoritme, dat nadien op meer dan 17.000 deelnemers werd getest en verbeterd"

Drie jaar lang, dagelijks verfijnd met echte patiënten. Geen AI — een zorgvuldig geprogrammeerde kennisstructuur die elke keer dezelfde bewezen therapeutische paden volgt. Bij kwetsbare mensen maakt dat het verschil tussen veilig en risicovol.

De zes vragen die je moet stellen

Voordat je als ondernemer of leidinggevende investeert in een digitaal welzijnsplatform, stel je zes vragen. Als de aanbieder ze niet kan beantwoorden, heb je je antwoord.

1. Wat is de gemiddelde symptoomreductie per dag of per week? Niet: "hoe tevreden zijn gebruikers?" Maar: hoeveel minder stress, angst of depressie scoren ze na deelname?

2. Op welk congres zijn de resultaten gepresenteerd? Niet een eigen whitepaper. Niet een gesponsorde studie. Maar onafhankelijke peer-review of presentatie op een erkend wetenschappelijk congres.

3. Creëert het programma afhankelijkheid of autonomie? Na afloop: heeft de medewerker het programma nog nodig, of heeft hij tools geleerd die hij zelf kan toepassen?

4. Bereikt het de onzichtbare meerderheid? Of alleen de 5% die al bereid is om hulp te zoeken?

5. Wat is de normalisatietijd? Hoeveel dagen of weken tot de gemiddelde deelnemer weer onder het klinische niveau scoort?

6. Hoe duurzaam zijn de resultaten gemeten meer dan 10 jaar na de interventie?

De keuze die voor je ligt

Als ondernemer of manager heb je een keuze. Je kunt investeren in iets dat goed klinkt — of in iets dat meetbaar werkt. Het verschil is niet altijd zichtbaar op een website. Maar het is voelbaar in je team, in je verzuimcijfers, en uiteindelijk in je resultaten.

Dr. Paul Koeck biedt speciaal voor lezers van De Vlaamse Ondernemer een beperkt aantal gratis bedrijfsconsultaties aan — tien plaatsen voor ondernemers en leidinggevenden die niet willen gokken met de mentale gezondheid van hun medewerkers. Een inhoudelijk gesprek met een arts die je door de verwarrende markt kan loodsen.

Vraag je gratis bedrijfsconsult aan